Küçükken en sevdiğim renkmiş kırmızı. Benim çocukluğumda öyle şimdiki gibi pembeler revaçta değilmiş. Annemler toplumsal cinsiyet rollerini pekiştirici renkte giysiler almazmış bana, bilinçliymişler yani (bu konuda en kısa zamanda bir post hazırlayacağım). Yeşillerle, sarılarla, mavilerle büyümüşüm de aklım hep kırmızıdaymış çocukken, ayrılmazmışım mesela kırmızı rugan ayakkabılarımdan. Büyüdükçe renk seçimimde keskin bir dönüş olmuş, hoop yeşile kaymış tüm ilgim, renk körlüğü mü başlamış ben de acaba:))) Yıllardır en sevdiğim renk yeşil ve fıstık yeşili hariç tüm tonları.. Hal böyle olunca yılın bu ayını süslemeye başlayan yeşil-kırmızı- beyaz renklerinin çekim gücüne kapılmadan edemiyorum. Evimi ufaktan ufaktan süslemeye başladım. Yeni yıl, yeni planlar, yeni umutlar... Sevdiklerinizin yanınızdan ayrılmayacağı, sağlıklı, huzurlu, neşe dolu bir yıl diliyorum 2015'in son pazartesi gününden sizlere ve evden bir kaç kareyle ayrılıyorum...

        2014 benim için çok zor bir yıldı, çok büyük bir boşlukla hayata devam etmeme sebep olan günler yaşadım. En sevdiğimin kaybıyla hayatımın en zor dönemine tanıklık etti bu yıl. Takvime bakıyorum, bitti geçti işte koskoca bir yıl daha. Acısı büyük olduğu kadar güzel günleri de oldu hayatımda, sevdiklerim, dostlarım iyi ki yanımda ve bana destektiler....

                

        2015, ömrümün Dante gibi ortasında olacağı yıl, bakalım neler getirecek peşinde...

        Umut hiç bitmez benim içimde, sizlerin de bitmesin... Hayallerinizin gerçeğe dönüşeceği, ağzınızın tadının hiç bozulmayacağı, neşeli günlerinizin çokça olacağı, sıkıntılarınızın üzerinden kolaylıkla gelebileceğiniz, her şeyden önce mutlaka sağlığınıza önem vereceğiniz, ışıltılı bir yıl diler, yeni yıl kurabiyelerimle huzurlarınızdan ayrılırım. Sevgiler...

Bir yılın daha sonuna geldik, hepimizin üzüldüğü, sevindiği günler oldu yıl içerisinde... Yeni bir yıl gelmişken yeni umutlarımız var ama hala değil mi hayatın tüm hırçınlıklarına rağmen...

2014'ün 

 Huzur dolu,

Yüzünüzden gülümsemenin hiç eksilmeyeceği,

Sevgili Aylin'in ev yapımı çikolatalı pudingi de çok leziz...

Semra'nın milföylü ıspanaklı kişini evdeki pırasaların değerlenmesi için ben pırasalı yaptım, çok da güzel oldu....

Ve Aralık ayına girdik de ilk haftasını geride bıraktık bile... 2013'ün bitişine sayılı günler kaldı. Bu yıllar sadece bana  mı çabucak geçiyor, hiç anlamıyorum. Yeni yıl için yapmaya başladığım hazırlıklar devam ediyor. Bir önceki postta cafenohut ta görüp yaptığım hediye süslerinden bahsetmiştim. Ben de bu süslerden hazırlayıp çam ağacına takmak isteyince kollarımı sıvadım. 

Önce DAS seramik hamurunu oklavayla açıp kurabiye kalıplarıyla kesip kuruttum. (Hamuru geçen yıl tahtakale hobi evinin internet sitesinden almıştım) Daha sonra bir tür bağımlılık geliştirdiğim ve buldukça aldığım masking tapelerimle kuruyup sertleşen hamurların üstlerini kapladım. (Masking tape ler ibeking.com ve tchibo'dan) Ortaya çıkan sonuç böyle...

Dün akşam ağacıma da yerleştirdim, bakıp bakıp mutlu olmaya devam...

Bir de keçeden hazırladığım minik süs var ki, çok başarılı olmasa da sevimliliği yetiyor bana...

Herkese keyifli bir hafta dilerim, sevgiler...

2013 e ne zaman girdik, günler günleri nasıl kovaladı, ne zaman Kasım geldi, ne çabuk bitti, 2014 e sayılı günler kaldı derken ben, bloglarda yeni yıl temasını görmeye başladığımdan beri içimde bir sevinç, bir heyecan neler yapsam da mutlu olsam diyorum günlerdir....

Sıvadım kollarımı, giriştim bazı ufak tefek projelere...

 Dün akşam bu mumu/mumluğu hazırladım. Mum tabağı İkea'dan, mumu sanırım Rossmann'dan almıştım, geyikli mandal çok eski, bir semt pazarından, keten ip hediye paketlerim için kullandıklarımdan ve kar taneleri eski bir çam ağacı süsü. Basit ama baktıkça beni mutlu ediyor ya, bana yeter de artar bile:)

Sevgili cafenohut'ta gördüğüm "gift tag" lerden yapmak istedim bir de. Seramik hamurunu oklavayla açıp kurabiye kalıplarıyla kesip kurumaya bıraktım. İlkini böyle masking stickerlarla süsledim, bakalım diğerleri nasıl olacak...

Uzun bir aradan sonra yine buradayım, sık yazamasam da bloglarınızı takipteyim. Herkese güzel bir hafta sonu diler, kaçarım, sevgilerimle:)

Çift yılları sevmem genellikle ben. 2012 yılı da benim için çok çok iyi geçti diyemem, özellikle yılın 2. yarısından sonra hiç ummadığım olaylarla karşılaştım, bunlar da yaşanmalıymış, beteri olmasın deyip kendime yaptığım olumlamalarla sürdürdüm günlerimi ve nihayet pek de sevmediğim bu çift rakamlı yılı bitirmeme sayılı saatler kaldı, gelsin bakalım 2013. Batıl mıyım neyim:)

Sevdiklerinizin yanı başınızdan ayrılmayacağı, sağlıkla ve umutla dolu, başkaları tarafından incinmeyeceğiniz, zorluklara göğüs gerebileceğiniz, hayallerinizin eksik olmadığı, bol kitap okumalı, film izlemeli, boş zamanlarınızı keyifli ve etkin değerlendirmeli, güzel bir yıl geçirmenizi dilerim.